YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/7042
KARAR NO : 2014/13702
KARAR TARİHİ : 15.09.2014
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/12/2012 tarih ve 2010/77-2012/397 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı ile müvekkili arasında yapılan taşma sözleşmesi uyarınca müvekkilinin davalı tarafından üretilen hazır betonu taşıma ve tahliye işlerini üstlendiğini, ancak sözleşmenin davalı tarafça 29/09/2009 tarihinde feshedildiğini, bunun üzerine sözleşme uyarınca davalının fesih öncesi 6 aylık dönem için garanti ettiği taşıma bedeline ilişkin düzenlenen faturanın ödenmeyerek iade edildiğini, ayrıca davalı tarafından yapılan bazı ödemelerin istihkak süresinden sonra ödenmesi nedeniyle düzenlenen vade farkı faturalarının da ödenmediğini ileri sürerek 61.000 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, sözleşmenin müvekkili tarafından sözleşme şartlarına uygun olarak feshedildiğini, davacının taleplerinin yerinde bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında imzalanan ve davalı tarafından üretilen hazır betonun davacı tarafından taşınması ve tahliye edilmesini amaçlayan sözleşmede davalı tarafından davacıya belirli bir süre için taşıma yapılmasa bile asgari taşıma garantisi verildiği, davalının bu sözleşmeyi üretimi durdurması nedeniyle tek taraflı olarak feshettiği, ancak üretimin durdurulmasının tek başına mücbir sebep sayılmayacağı, bu bakımdan davalının sözleşme uyarınca garanti ettiği bedeli ödemesi gerektiği, davacının vade farkı yönünden talebinin ise sözleşmede bu yönde bir hüküm olmaması nedeniyle yerinde olmadığı gerekçeleri ile davanın kısmen kabulü ile 46.490,30 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile tahsiline karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.485,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.