YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/1295
KARAR NO : 2015/6845
KARAR TARİHİ : 13.05.2015
MAHKEMESİ : İSTANBUL 13. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 14/10/2014
NUMARASI : 2014/1147-2014/264
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14/10/2014 tarih ve 2014/1147-2014/264 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı I.. A.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili mevduatını Y. A.Ş.’de değerlendirmekte iken mevduatı banka yetkililerince bilgisi ve rızası olmadan O. hesaplarına aktarıldığını, müvekkilinin bu durumdan ancak bankaya el konulduktan sonra haberdar olabildiğini, mevduatının halen tarafına ödenmediğini ileri sürerek bankaya yatırdığı 3.000,00 TL’sının bankaya yatırdığı tarihtan itibaren 3095 sayılı Kanunun m.2/2 gereği olan en yüksek avans faiz oranına göre alacağının hesaplanmasına, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesini bilvekale talep ve dava etmiştir.
Davalı İNG Bank A.Ş. vekili; zamanaşımı, hak düşürücü süre ve husumet itirazında bulunmuş, hisse devir sözleşmesi nedeniyle tüm sorumluluğun TMSF’ye ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı TMSF vekili; müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
İhbar olunan O.. O.. vekili; TMSF aleyhine hüküm kurulması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkmece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın davalı TMSF yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı İNG Bank A.Ş. yönünden kabulü ile toplam 3.000,00 TL alacak tutarının bu davalıdan 17/11/1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunun 2/2. maddesi uyarınca işleyecek faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı I.. A.. vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı I.. A.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Ancak, somut olayda davacı alacağının esasen fona devredilen Y. A.Ş’nin işleminden kaynaklanması karşısında 5411 sayılı Bankalar Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca mahkemece, davalı bankanın harçtan muaf olduğu belirtildikten sonra başvuru harcından sorumlu tutulmasına imkan verecek şekilde bu harcın yargılama giderlerinin içerisine dahil edilerek davalı bankadan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulmasını gerektirmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın HUMK’nın 438/7’nci maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı I.. A.. vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yargılama giderleriyle ilgili 7. bendinden ” ilk gider 80,25 TL” ibaresinin hüküm fıkrasında çıkartılmasına, yine aynı bentte yer alan “683,25 TL” ibaresinin çıkarılarak yerine “603,00 TL” ibaresinin yazılmasına ve “341,62 TL” ibaresinin çıkarılarak yerine “301,05 TL” ibaresinin yazılmasına; kararın bu şekilde davalı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA,ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ING Bank A.Ş’ye iadesine, 13/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.