YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/2222
KARAR NO : 2015/9401
KARAR TARİHİ : 17.09.2015
MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 37. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 09/05/2013
NUMARASI : 2011/146-2013/84
Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 37. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/05/2013 gün ve 2011/146-2013/84 sayılı kararı onayan Daire’nin 07.11.2014 gün ve 2013/14489-2014/17121 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili nezdinde endüstriyel yangın sigorta poliçesi ile sigorta örtüsü altında bulunan işyerinde davalı tarafından kurulumu yapılıp sertifikalandırılan LPG vanasının gaz kaçırması nedeni oluşan patlama neticesinde 92.142 TL’lik hasar oluştuğunu, hasardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, T.Zorunlu Sorumluluk Poliçesi kapsamında ödenen 30.000 TL düşüldükten sonra bakiye 62.142 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu vananın mevzuata aykırı olarak müvekkiline haber verilmeden değiştirildiğini, olaydan 2 gün sonra müvekkiline bildirim yapıldığını, söz konusu değişime kadar LPG tesisatında herhangi bir sorun çıkmadığını, tesisin standartlara uygun teslim edildiğini, tank ve tesisatta kusur olmadığının TMMOB tarafından görevlendirilen mühendis raporu ile sabit olduğunu, sigortalı işyerinde çalışan personele gerekli eğitimin verildiğini ve tesisin periyodik bakımının yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, dava konusu tesisin kurulumunu yapan davalının dava konusu fabrikanın tabanında LPG’nin havadan ağır olması nedeniyle sızıp birikebileceği kanalların varlığına rağmen gerekli tedbiri almayıp kurulumu yaptığı, bu durumda gerekirse kurulumu veya sonra tespit edilirse yeniden LPG ikmalini reddetmesi gerekirken bunu yerine getirmediği, tesisin kurulduğu işyerinde görevli personele vermesi gereken eğitimi verdiğini kanıtlayamadığından davalının %70 oranında kusurlu olduğu, dava dışı K.A.Ş’nin ise riskli LPG kullanımında hizmet alıcısı tacir olarak gerekli tedbirlerin alımında kusurlu görüldüğü, periyodik kontrol ve kullanım gereklerini yerine getirmediği, eğitimsiz personeli olmasına rağmen LPG kullanımına devam ettiği, vana değişimi gibi işlemleri davalı ya da davalının nezareti olmadan yapması nedeniyle %30 oranında kusurlu görüldüğü, davalının kusur oranına denk gelen 43.499,40 TL’den sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 43.499,40 TL’nin davalıdan tahsilinedair verilenkarar taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 07.11.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.
Davalı İ. A.Ş vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.