YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/2258
KARAR NO : 2015/9422
KARAR TARİHİ : 17.09.2015
MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 27/02/2014
NUMARASI : 2002/871-2014/384
Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/02/2014 gün ve 2002/871-2014/384 sayılı kararı onayan Daire’nin 24/11/2014 gün ve 2014/11413-2014/18185 sayılı kararı aleyhinde asıl davada davacı G. A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı G. A.Ş. vekili, D. Tekel İçki Fabrikası Müdürlüğü’nden R. Pazarlama ve Dağıtım Müdürlüğü’ne 20.08.2002 tarih ve 278/6 sayılı yollama fişi ile 70 cl’lik 15.000 adet şişelenmiş alkol emtiasının davalı şirketçe temin edilen ve M. B.’ın sevk ve idaresindeki araçla taşındığını, bu esnada araç sürücüsünün 23.08.2002 tarihinde aracın taşıdığı mallarla birlikte E. İli sınırları içerisinde T. Gölü’ne uçtuğunu beyan ettiğini, konuya ilişkin yapılan araştırma ve soruşturmalar neticesinde araçla taşındığı belirtilen emtialardan bir kısmının çeşitli yerlerde bulunan T. bayilerinde tespit edildiğini, olayın kaza olmadığını aksine bilerek ve çete oluşturmak suretiyle kamu kurumunun dolandırıldığını, taşımayı yapan davalı şirketin çalışanının kusurlarından ve malın teslim edilmemesinden dolayı sorumlu olduğunu ileri sürerek 120.000,00 TL’nin 20.08.2002 tarihinden itibaren Merkez Bankası’nca uygulanan en yüksek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Y.. N.. ve Tic. Ltd. Şti vekili, davanın reddini istemiştir.
Birleşen İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2002/1574 Esas sayılı dava dosyasında davacı vekili, davalı tarafından sigortalanan 15.000 adet şişelenmiş alkol emtiasının taşınması sırasında zayi olduğunu ileri sürerek olay nedeniyle oluşan 120.000,00 TL kurum zararının 25.09.2002 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı sigorta şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, poliçede ve nakliyat sigortası Genel Şartları’nın 5. maddesinde sigortalının veya çalışanlarının kastından kaynaklı hasarın poliçe teminatı dışında tutulduğu gerekçesiyle davalı sigorta şirketi yönünden açılan davaların ayrı ayrı reddine, davalı Y.. N.. ve Tic. Ltd. Şti. yönünde açılan davanın kabulü ile 120.000,00 TL’nin kazanın meydana geldiği 20.08.2002 tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar, davacı G. A.Ş. vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davacı G.A.Ş. vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davacı G.A.Ş. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davacı G. A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.