YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/2318
KARAR NO : 2015/9440
KARAR TARİHİ : 17.09.2015

MAHKEMESİ : KAYSERİ (KAPATILAN) 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 25/06/2014
NUMARASI : 2013/71-2014/177

Taraflar arasında görülen davada Kayseri (Kapatılan) 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/06/2014 gün ve 2013/71-2014/177 sayılı kararı onayan Daire’nin 17/12/2014 gün ve 2014/13711-2014/19937 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı Ş.. Ç..’in davalı C. Sigorta Aracılık Hizmetleri San Tic. Ltd. Şti.’nin ortakları, diğer davalı Y.. Ç..’in şirket müdürü olduğunu, şirketle ilgili hesap verilmesini istediğinde davalıların zarar ettiklerini söyleyerek hesap vermediklerini, davacının iş yerine gitmediğini, davalıların işlerine devam ettiklerini, ticari kazanç elde ettiklerini, şirket üzerine kayıtlı menkul ve gayrimenkul malları da sattıklarını, davacının şirket ortağı ile anlaşmazlığa düştüğünü ileri sürerek, 10.000,00 TL alacağın davalılardan faizi ile müştereken müteselsilen tahsiline, şirketteki davacının hissesine tekabül eden kısmın davalılar tarafından reel değerinde satın alınmasına, bu tutarın şirket sermayesini aşan şirket mal varlığından ödenmesine, şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında, dava dilekçesinde talep ettikleri 10.000,00 TL’nin davalı şirketin elde ettiği kârlar nedeniyle davacıya verilmesi gereken kâr payı alacağına ilişkin olduğunu açıklamıştır.
Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalı Ş.. Ç.. ve davalı Y.. Ç.. hakkındaki davaların pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı C. Sigorta Aracılık Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkındaki davanın sübut bulmadığından reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.