Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2015/2354 E. 2015/9276 K. 15.09.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/2354
KARAR NO : 2015/9276
KARAR TARİHİ : 15.09.2015

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 22. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 30/06/2014
NUMARASI : 2013/169-2014/213

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 22. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/06/2014 gün ve 2013/169-2014/213 sayılı kararı onayan Daire’nin 08/12/2014 gün ve 2014/13035-2014/19179 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadaki hesabından muhtelif zamanlarda müvekkili tarafından bizzat veya talimatla paralar çekildiğini, uzun zaman yoğun hesap hareketlerinin yaşandığını, müvekkilinin işlerinin yoğun olduğu 2007 tarihine kadar hesap hareketlerine ilişkin çok detaylı kontrolleri yapmadığını, fakat daha sonra yaptığı kontrolde söz konusu hesabından 2002-2004 yılları arasında fahiş miktarlarda para çekildiğini tespit ettiğini, söz konusu talimatlarda müvekkilinin imzasının taklit edildiğini ve davalı banka görevlilerinin gerekli özeni göstermeden kimlik ve imza tetkiki yapmadan haksız olarak 3. kişi ya da kişilere müvekkilinin hesabından 70.000,00 TL ödeme yaptıklarını ileri sürerek, şimdilik 7.500,00 TL’nin haksız ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile tahsilini, ıslah dilekçesiyle de 87.884,00 TL’nin ticari faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.