YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/2442
KARAR NO : 2015/9263
KARAR TARİHİ : 15.09.2015
MAHKEMESİ : İZMİR(KAPATILAN) 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 17/12/2013
NUMARASI : 2012/338-2013/385
Taraflar arasında görülen davada İzmir(Kapatılan) 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/12/2013 gün ve 2012/338 – 2013/385 sayılı kararı bozan Daire’nin 15/10/2014 gün ve 2014/8121 – 2014/15612 sayılı kararı aleyhinde davalı tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile birlikte D. İnşaat Turizm Nakliye Kömür Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.’nin %50 hisseli ortağı olduğunu, şirket ana sözleşmesi uyarınca şirketi temsile yetkili olarak 10 yıl süreyle dava dışı N. O. ile davalının tayin edildiğini, şirketin davalının annesi ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladığını ve işbu sözleşme uyarınca davalının annesine ait taşınmaz üzerinde yapılacak bağımsız bölümlerin satışı neticesinde elde edilecek gelirin %55’lik hissesinin şirkete, %45’lik hissesinin arsa sahibine ait olacağının kararlaştırıldığını, davalının ortaklara ve şirketin diğer müdürüne gerek inşaatın yapımı, gerekse de hesaplarla ilgili herhangi bir bilgi vermediği gibi, davalı tarafından ödemesi yapılan bazı faturaların ve yapılan harcamaların da şüpheli olduğunun tespit edildiğini ayrıca, şirket adına çekilen kredinin ne şekilde kullanıldığının tespit edilemediğini, şirketin ana sözleşmesine ve kuruluş amacına aykırı olarak, müvekkilinin muhalefetine rağmen apart otele dönüştürüldüğünü, bağımsız bölümlerden ikisinin arsa sahibi tarafından satıldığını ancak, satış bedellerinin gerçeği yansıtmadığını ve sözleşme uyarınca satış bedelinden şirkete ödenmesi gereken miktarın ödenip ödenmediğinin de belli olmadığını, şirket müdürü davalının şirket menfaatlerine aykırı hareket ettiğini ileri sürerek, TTK’nın 161, 162 ve 543. maddeleri uyarınca davalının yetkilerinin kaldırılmasına ve şirket müdürlüğünden azline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, gerçekte şirketi zarara uğratan ve sermaye koymaksızın, kendisi ve ailesi tarafından tamamlanan inşaattan haksız yarar sağlamaya çalışanın davacı taraf olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.