YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/2986
KARAR NO : 2015/10007
KARAR TARİHİ : 06.10.2015
MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 30. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 25/11/2013
NUMARASI : 2012/97-2013/328
Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 30. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/11/2013 gün ve 2012/97-2013/328 sayılı kararı onayan Daire’nin 29/09/2014 gün ve 2014/8054 – 2014/14832 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalının müvekkilinin işletmesinin bitişiğinde O. Kafeterya markası ile faaliyette bulunduğunu, davalının işletmesinin kurulu bulunduğu binanın %50 hissesinin müvekkili şirket ortaklarından E. K.’a ait olması nedeniyle E. K. ile davalı A.. O.. arasında kira sözleşmesi imzalandığını, sözleşmede müvekkilinin çalışanlarının kiracı tarafından çalıştırılmayacağının taahhüt edildiğini, aksi halde cezai şart ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ancak davalının müvekkilinin işletmesinde daha önce çalışan kişileri burada çalıştırdığını ileri sürerek 4 işçi için 60.000 TL cezai şartın ayrı ayrı işçinin işe alınma tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 29.09.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.
Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, davaya konu eylemin mülga 6762 sayılı TTK’nun 56. vd. maddeleri kapsamında haksız rekabet oluşturmamasına ve davalı A.. O.. ile dava dışı E. K. arasında imzalanan kira sözleşmesinde cezai şart miktarının belirlenmemesine göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 06/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.