YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3036
KARAR NO : 2015/4410
KARAR TARİHİ : 30.03.2015

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada …. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/11/2014 tarih ve 2014/1261-2014/400 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Yunanitstan’da oturma izni sahibi olduğundan Avrupa Birliği ülkelerine vizesiz olarak seyahat edebildiğini, müvekkilinin davalı şirketin İtalya seferini yapacak olan uçağına binecekken polis pasaport kontrolünden geçmesine rağmen davalı şirket çalışanları tarafından vizesinin bulunmadığından bahisle uçağa alınmadığını, bu nedenle müvekkilinin yıllık iznini geçireceği İtalya seyahat turuna katılamadığını ileri sürerek seyahat turu için ödediği 2.554,82 TL’nin ve 20000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davlıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece iddia ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı havayolu şirketinden mesleki veya ticari amaçla aldığı bir hizmet bulunmadığı, bu nedenle davacının tüketici olduğu, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 3/k maddesi uyarınca tüketicinin taraf olduğu taşıma sözleşmelerinin tüketici işlemi olması sebebiyle Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı vekili ve davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekili ve davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, temyiz harcı davalıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 30/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.