YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3434
KARAR NO : 2015/9175
KARAR TARİHİ : 14.09.2015
MAHKEMESİ : BURSA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 10/12/2014
NUMARASI : 2014/702-2014/672
Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/12/2014 tarih ve 2014/702-2014/672 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin 2006 yılında minibüs ve kamyonet karoseri imalatı konusunda kurulmuş bir şirket olduğunu, şirket hisselerinin %57’sinin C. F. SL’ye %33’ünün U. BV’ye, %10’unun da müvekkili H.. S..’ya ait olduğunu, şirket müdürünün daveti üzerine 15/05/2013 tarihinde genel kurulun toplandığını, genel kurul toplantısında %57 hisseye sahip şirket temsilcisinin oyu ile 2011 ve 2012 yıllarına ait bilanço, gelir tablosu ve kar-zarar hesaplarının onaylanmasının sağlandığını, şirket müdürünün kar-zarar hesapları konusunda gerekli açıklamayı yapamadığını, şirket müdürü tarafından şirkete kesilen yüksek miktardaki hizmet faturalarının açıklanamadığını, şirket müdürünün şirkete kayıt dışı mal giriş ve çıkışı sağladığını, bilançolarda gelir tablosunda muhasebe hileleri bulunduğunu ileri sürerek kanuna, ana sözleşmeye ve objektif iyi niyet kurallarına aykırı olan 15/05/2013 günlü genel kurul toplantı tutanağının 3. maddesinde yer alan 2011 ve 2012 yıllarına ait bilanço, gelir tablosu ve kar-zarar tablosunun kabulüne dair kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirketin 15/05/2013 tarihinde yapılan ortaklar kurulu toplantısının ortaklar kurulu ana sözleşme ve kanunun aradığı şartlara uygun olarak yapıldığını, alınan kararların kanuna, ana sözleşmeye ve objektif iyi niyet kurallarına uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu edilen 15/05/2013 tarihli olağan genel kurul toplantısının 3. maddesinde alınan kararın kanuna, ana sözleşmeye ve objektif iyi niyet kurallarına aykırı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 14/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.