YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3524
KARAR NO : 2015/13309
KARAR TARİHİ : 10.12.2015

MAHKEMESİ : …. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 19/07/2013
NUMARASI : 2013/26-2013/470

Taraflar arasında görülen davada ….. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.07.2013 gün ve 2013/26-2013/470 sayılı kararı temyiz istemini reddeden Daire’nin 28.11.2014 gün ve 2013/16912-2014/18604 sayılı kararı aleyhinde … … … vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile … … …’nin davalı şirketin ortağı olduğunu, …’nın çocuklarının şirkette işe başladıklarını, zamanla şirket idaresine karıştıklarını, 30 yıla yakın süren sorunsuz ilişkide anlaşmazlıkların başladığını, davacıya fiziksel müdahale bile yapıldığını, şirket faaliyeti hakkında bilgi verilmediğini, sürekli şirketin zarar ettiğini, ortak … … …’nin eşi ve oğlunun aynı konuda faaliyette bulunan başka bir şirket kurduklarını, müşterileri buraya yönlendirdiklerini ileri sürerek, davalı şirketin fesih ve tasfiyesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, kendi eylemleri nedeniyle şirketin zarar ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, ortaklar arasında anlaşmazlıklar bulunduğu, bu durumun fiili saldırıya kadar vardığı, şirketin faaliyette bulunmadığı, davalı şirket ortağı … … …’nin eşi ve oğlunun aynı faaliyet kolunda başka bir şirket kurduğu, davalı şirket müşterilerinin buraya yönlendirildiği, fesih için haklı nedenlerin oluştuğu, ortaklık amacının gerçekleşmesinin mümkün bulunmadığı, TTK’nın 636/3. maddesindeki diğer çözüm yoluna gidilmediğini gerekçesiyle, davanın kabulüne, şirketin fesih ve tasfiyesine, tasfiye memuru atanmasına dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28/11/2014 tarihli kararı ile davada taraf sıfatı bulunmayan … … … vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
… … … vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, … … … vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, … … … vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.