YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3613
KARAR NO : 2015/10721
KARAR TARİHİ : 20.10.2015
MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 19. SULH HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 25/11/2014
NUMARASI : 2013/144-2014/791
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 19. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/11/2014 tarih ve 2013/144-2014/791 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalısı bulunan firmaya ait emtianın Almanya’dan Türkiye’ye taşınması işinin davalılar tarafından gerçekleştirildiğini, 18.10.2010 tarihinde gümrük nezdinde tutulan tutanakta 1 fıçı malın hasarlı olduğunun tespit edildiğini, müvekkilinin hasarlı teslim sebebiyle sigortalı alıcı firmaya 3.672,10 TL hasar tazminatı ödediğini ileri sürerek, 3.672,10 TL’nin ödeme tarihinden itibaren kısa vadeli avans faiz oranı esas alınarak davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu emtianın uluslararası taşıma esnasında hasarlandığı, hasar bedelinin 571,43 TL olduğu, CMR belgesi ile navlun faturasını düzenleyen davalı Ç. Turizm Tic. ve Nak. Ltd. Şti’nin hasarda asıl sorumlu olduğu, davacının diğer davalılar hakkında açtığı davayı atiye terk ettiği gerekçesiyle, davalı Ç. Turizm Tic. ve Nak. Ltd. Şti hakkında açılan davanın kısmen kabulüne, 571,43 TL alacağın ödeme tarihi olan 22.11.2010 tarihinden itibaren yıllık %5 faiz ile birlikte bu davalıdan tahsiline, fazla alacağa ilişkin ve avans faizine ilişkin talebin reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
1-Dava, nakliyat sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Dava konusu taşıma Almanya-Türkiye arasında ve karayolu ile yapıldığından olaya CMR Konvansiyonu hükümlerinin uygulanması gerekmekte olup, CMR’nin 23/3. maddesi uyarınca tazminat hasarlı olan emtianın brüt ağırlığının beher kilogramı için 8.33 SDR hesap birimini geçemez. Ancak, mahkemece karar tarihine en yakın kurdan TL para birimi karşılığının tahsiline hükmetmek gerekirken, 03.12.2012 tarihli bilirkişi raporunda rapor tanzim tarihi itibariyle yapılan hesaplama nazara alınarak hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.
2- Öte yandan, CMR Konvansiyonu’nun 27/1’nci maddesi uyarınca yıllık % 5 oran üzerinden temerrüt faizine hükmedilebilmesi için mahkemece yabancı para üzerinden hüküm kurulmuş olması gerekli olup, somut uyuşmazlıkta ise davacı taraf (TL) üzerinden talepte bulunduğuna ve mahkemece (TL) üzerinden karar verildiğine göre, faizin avans oranı üzerinden belirlenmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmelerle, yazılı şekilde hüküm tesisi de doğru olmamış kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1 ve 2 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.