YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3798
KARAR NO : 2015/11158
KARAR TARİHİ : 27.10.2015
MAHKEMESİ : İZMİR 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 02/05/2014
NUMARASI : 2014/42-2014/201
Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/05/2014 gün ve 2014/42-2014/201 sayılı kararı bozan Daire’nin 15/12/2014 gün ve 2014/13893-2014/19777 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin İ. B. ilçesinde pizza restoranı açmak ve davalının alt franchise’ı olabilmek için 31/12/2011 tarihli ”Beyan, kabul ve taahhütname” adı altında metin imzaladığını, 30/11/1011 tarihinde (sözleşme imzalamadan önce) davalının hesabına kontrat ön depozitosu olarak 15.000 TL yatırdığını, davalının talebi üzerine müvekkilinin dükkan bulunmadan restoranda çalışacak personeli ayarladığını, düzenli maaş ödemelerini yaptığını, zorunlu eğitimlerini tamamladığını, ancak müvekkilinin bulduğu dükkanların davalı tarafından olumsuz karşılanması, davalının teklif ettiği dükkanların zarar ettiğinin öğrenilmesi sebebiyle açılacak dükkan hususunda anlaşamadıklarını, müvekkilinin iyi niyetine rağmen elinde olmayan sebeplerle dükkan açamadığını, 31/12/2011 tarihli “Beyan, kabul ve taahhütname” başlıklı sözleşmedeki elinde olmayan mücbir sebeplerle B. ilçesinde mecuru 3 aylık dönem içerisinde kiralayamayan franchise’a nakit ödemiş olduğu 15.000 TL depozit bedelinin iade edileceği hükmüne istinaden depozit bedelinin tahsili için davalı aleyhine girişilen icra takibine davalı tarafından itiraz edildiğini ve takibin durduğunu ileri sürerek haksız yapılan itirazın iptaline, takibin devamına, %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddine istemiştir.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 15.12.2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.
Bu kez davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve her ne kadar taraflar arasındaki sözleşmenin 1-b maddesi uyarınca davacı tarafça ödenen depozitonun iadesinin istenilmesi mümkün değil ise de aynı sözleşmenin “B. v.-B.” başlıklı bölümünde yer alan ve mücbir sebeplerden dolayı mecurun kiralanamaması halinde depozitonun iade edileceğine ilişkin düzenlemenin, bu maddenin istisnasını teşkil etmesine göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 27/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.