YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/4122
KARAR NO : 2015/11334
KARAR TARİHİ : 02.11.2015

MAHKEMESİ : ANKARA 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 12/11/2014
NUMARASI : 2013/323-2014/329

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/11/2014 tarih ve 2013/323-2014/329 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2012/06964-1 sayılı çakmak tasarımı başvurusuna, yine müvekkiline ait 2010/06582 sayılı çakmak tasarımı mesnet gösterilerek davalı şirketçe itiraz edildiğini, itiraz üzerine davalı TPE tarafından YİDK’nın 2013/T-631 sayılı kararıyla yeni ve ayırt edici olmadığı gerekçesiyle başvurunun reddine karar verildiğini, oysa tasarımın yeni ve ayırt edici niteliği haiz olduğunu, ileri sürerek başvurunun reddine dair YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, iptali istenen Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararlarının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkilinin uzun yıllardır satışı yapılan C. markalı çakmakların üreticisi S. M. L. B.V.’nin Türkiye satış distribütörlüğünü yaptığını, davacının daha önceki tasarım başvurusunun bu davaya konu 2012/06964-1 başvuru ile aynı olduğunu, aynı biçim ve kalıptaki çakmak ürünü üzerinde küçük bir takım oynamalar yaparak aynı tasarımı adına tekrar tescil almaya çalıştığını, davaya konu tasarımın yeni ve ayırt edici olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; başvuru ile redde mesnet tasarımlar arasındaki tek farklılığın başlık kısımlarında olduğu, bu farklılıkların ise çakmakların genel geometrik yapısında değil, yüzey motiflerinde ve hava deliklerinde olduğu, bu farklılıkların yenilik açısından küçük ayrıntı kapsamında kaldığı ve ayırt edici nitelik açısından da bilgilenmiş kullanıcı nezdinde farklı bir genel izlenim yaratmaya yeterli olmadığı, başvurunun reddine dair YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.