Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2015/4202 E. 2015/4918 K. 08.04.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/4202
KARAR NO : 2015/4918
KARAR TARİHİ : 08.04.2015

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 2. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 26/12/2014 tarih ve 2014/1550-2014/2013 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde bulunan mevduatının daha yüksek faiz oranları ile değerlendirileceği söylenerek kendisine çeşitli evraklar imzalatıldığını, bilgisi dışında opsiyonlu döviz mevduatı ve opsiyon işlemi yapıldığını ve bankaca 400.500,00 TL’sine haksız bir şekilde el konulduğunu ileri sürerek, bu tutarın iadesini talep etmiştir.
Davalı vekili, görev itirazında bulunarak, davaya ticaret mahkemesi tarafından bakılması gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, taraflar arasında özel bankacılık hizmetleri genel kredi sözleşmesinin imzalandığı yine opsiyonlu döviz mevduatı ve opsiyon işlemleri çerçeve sözleşmesinin imzalandığı, sözleşmenin ticari amaçlı olduğu, her iki tarafın da tüketici olmadığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, genel kredi sözleşmesi gereğince el konulan paranın istirdatı istemine ilişkindir. Dava tarihi olan 15/08/2014 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 3/(1)-k maddesi gereğince bankacılık sözleşmelerinden kaynaklanan işlemlerin de tüketici işlemi olduğu ve bu sözleşmelerle ilgili uyuşmazlıkların çözüm yerinin Tüketici Mahkemeleri olduğu gözetilerek, işin esasına girilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.