YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/4351
KARAR NO : 2015/6261
KARAR TARİHİ : 04.05.2015
MAHKEMESİ : SAMSUN ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 22/09/2014
NUMARASI : 2014/504-2014/503 D. İŞ
Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.09.2014 tarih ve 2014/504-2014/503 D. İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili, müvekkilinin T. T. İnş. Müh. ve Müt. Oto. Hayv. San. Tic. Ltd. Şti.’ne kullandırdığı kredinin geri ödemeleri yapılmayınca hesabın kat edildiğini, aleyhine ihtiyati haciz talep edilenin kredi sözleşmesini müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını, alınan ipoteğin sadece asıl borçlunun borcunu temin ettiğini ileri sürerek müşterek borçlu müteselsil kefil hakkında ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, alacağın likit olmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili temyiz etmiştir
Talep, vadesinde ödenmeyen ve kat edilen kredi alacağına dayalı ihtiyati haciz kararı verilmesi istemine ilişkindir. İİK’nın 257/1. maddesi gereğince rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir.
Somut olayda, istem dilekçesine ekli belgelerden; alacaklı banka ile asıl borçlu arasında Genel Kredi Sözleşmesinin imzalandığı, hakkında ihtiyati haciz kararı verilmesi istenenin bu sözleşmede müteselsil kefil sıfatıyla imzasının bulunduğu, (alacaklı) bankanın hesabı kat ettiği ve hesap kat ihtarında alacak miktarını gösterdiği anlaşılmaktadır. İhtiyati haciz taleplerinde tam bir ispatın aranmasının gerekmediği, yaklaşık ispatın yeterli olduğu da dikkate alındığında, ödenmediği ileri sürülen alacak tutarı için (alacaklı) bankanın ihtiyati haciz talep etmesinde kural olarak yasaya aykırı bir yön bulunmadığının gözetilmesi, İİK’nın 257/1’inci maddesi uyarınca ihtiyati haciz şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken alacağın likit olmadığı gerekçesiyle ihtiyati haciz kararı verilmesi isteminin reddi doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacaklı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.