YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/4775
KARAR NO : 2015/9195
KARAR TARİHİ : 14.09.2015
MAHKEMESİ : ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 06/05/2014
NUMARASI : 2012/46-2014/86
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/05/2014 tarih ve 2012/46-2014/86 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun’un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK’nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “Ç.” ibaresini yayınladığı dergilerde kullandığını, anılan ibare üzerinde önceki kullanıma dayalı hakkının bulunduğunu, “çevre koruma” ifadesinin kısaltılması olan “Ç.” kelimesinin herkesin kullanımına açık bir ibare olduğunu, kimsenin tekeline verilemeyeceğini, ticaret alanında amaç bildirdiğini ileri sürerek 2010/01702 sayılı “Ç.” markasının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin anılan markayı 2002 yılından beri kullandığını, ibarenin amaç belirtmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, “Ç.” ibaresinin tescil kapsamındaki hizmetler yönünden doğrudan tanımlayıcı veya ticarette meslek adı veya yaygın bir ad olarak kullanıldığının kabulüne imkan bulunmadığı, bu anlamda hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı, ancak; davacının ilk defa 2007 yılı Mayıs ayında dergi basım yayım faaliyetine başladığı, Haziran 2007 sayısından itibaren “Ç.” ibaresini dergi ve diğer çevre faaliyetlerinde kullandığı, davalının ise ilk defa Ocak-Şubat-Mart 2010 tarihli dergide “Ç.” ibaresine yer verdiği, “Ç. Çevre Koruma Hizmetleri Basım Tic. Ltd. Şti.” adına bir kısım belgeler sunulmuş ise de, bu şirketle davalı şirket arasında bir halefiyet ilişkisi ve ticaret unvanı ya da fiili kullanımdan kaynaklanan hakların davalı şirkete intikal ettiğinden söz edilemeyeceği, ticaret unvanı tescili ve kullanımının bir an için davalı şirkete intikal ettiği kabul edilse dahi, salt bu kullanımın markasal kullanım olarak kabulüne imkan olmadığı, 556 sayılı KHK’nın 8/3. maddesinde belirlenen fiili markasal kullanım haklarının önüne geçmeyeceği, davacının 556 sayılı KHK’nın 8/3. maddesi kapsamında önceye dayalı fiili kullanımla “Ç.” ibaresi üzerinde hak sahipliğini elde ettiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2010/01702 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 14/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.