YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/4925
KARAR NO : 2015/11754
KARAR TARİHİ : 09.11.2015
MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.10.2014 tarih ve 2012/80-2014/220 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi …. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının müvekkilinden 2009 yılında … portresinin çizimini talep ettiğini, çizimleri CD içerisinde davalıya teslim ettiğini, çalışmalar için taraflar arasında önceden bir bedel tespit edilmediğini, kaldı ki davalının çizim kullanılmadığını beyanla bir telif ücreti ödemediğini, buna rağmen 2011 yılında çalışmasının resim versiyonunun belediye binasının içindeki duvar üzerinde büyük boyutta seramik resim olarak kullanıldığını ileri sürerek, 1.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini istemiş; ıslah dilekçesiyle talebini 119.000,00 TL’ye çıkarmıştır.
Davalı ise, davanın zamanaşımına uğradığını, davacıya portre yapmak için sipariş verilmediğini, sadece davacıdan belediye logosu için bir tasarım yapması istendiğini, ancak yaptığı tasarımın dava konusu seramik panoda kullanılmadığını, belediye giriş holünde asılı bulunan …ın seramik portresinin … ressam …’nin yaptığı portrenin kopyası olan harcıalem bir portre olduğu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davalı Belediye tarafından çekilmiş fotoğraf görsellerinde davacının portre çizimi çalışmasının kullanıldığı, dava konusu yapıtın, uzun yıllar önce yapılmış bir eserden esinlenerek ancak birebir taklit edilmeksizin davacı sanatçının marifeti doğrultusunda üretilmiş soyutlama bir logo olup, resim olmadığı ve resim olan aslından çok farklı olduğu, bu nedenle yapıtın özgün olduğu, çalışmanın sahibinin kendi hususiyetini taşıması sebebiyle FSEK hükümleri çerçevesinde “eser” olarak değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile FSEK’in 68. maddesi uyarınca belirlenen rayiç bedel üzerinden üç katı olan 45.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava, FESK hükümleri kapsamında tazminat istemine ilişkindir.
Somut olayda, davaya konu grafik eserler, davalının siparişi üzerine davacı tarafından oluşturulduğu ve davalıya teslim edildiğine göre, 818 sayılı BK’nın 385. maddesi uyarınca davacının ancak sözleşme konusu işin götürü bedelini talep etme hakkının bulunduğu, buna mukabil mali hakların da, eser siparişinde bulunan davalıya ait olduğunun kabulü ile söz konusu eser için ikinci bilirkişi raporunda tespit edilen 15.000,00 TL rayiç bedel üzerinden davanın kabulü gerekirken, FSEK 68. maddesine göre üç katı tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş ve kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, temyiz harcı davacıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.