YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/4946
KARAR NO : 2015/12600
KARAR TARİHİ : 25.11.2015
MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada …Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/01/2015 tarih ve 2012/153-2015/5 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı …. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin önce …. tarafından düzenlenen, daha sonra da …. ile telif sözleşmesi olarak yenilenen çerçeve sözleşmeyle çalışmaya başladığını, sözleşme dışında kalan ve tarafların sözlü olarak anlaştıkları program yapım sözleşmesi gereğince de …’de 01.11.2009-30.04.2010 tarihleri arasında 26 haftada 52 bölüm “…” adlı, 01.11.2009-30.06.2010 tarihleri arasında da 35 haftada 35 bölüm “…” adlı programı hazırlayıp sunduğu, “…” programının dava dışı …. ile birlikte sunulduğunu, her program için bölüm başı ücret üzerinde anlaşıldığını, en geç yayın tarihinde muaccel olan telif ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla, 52 bölümden oluşan “…” programı için 30.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte 5.000 TL, ihtarnameye konu faiz alacakları olarak da 08.05.2011 tarihinden işleyecek yasal faizle birlikte 1.000 TL, 35 bölümden oluşan “…” programı için 30.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte 5.000 TL ihtarnameye konu faiz alacakları olarak da 08.05.2012 tarihinden işleyecek yasal faizle birlikte 1.000 TL olmak üzere FSEK md. 68 gereğince üç katı telif tazminatının tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiş; daha sonra müddeabihi 900.136,00 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı …. vekili; davacının sunduğu programları sözlü anlaşma gereği yayınlandıklarını, yapılan sözlü anlaşmada kendisine bu iş için ayrıca ücret ödenmeyeceğinin kararlaştırıldığını, bu nedenle FSEK 68. madde hükmünce izinsiz yayından dolayı talepte bulunulamayacağı, programların eser niteliğinde olmadığını, davacının yapımcı değil sadece sunucu olduğunu, belirtilen bölüm adetleri ve ücretlerin gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddi isemiştir.
Davalı …. vekilleri; davaya konu programların diğer davalının yayıncı olduğu … televizyon kanalında yayınlandığını, davalılar arasında müşterek ve müteselsil sorunluluğu gerektirecek herhangi bir ilişkinin ve keza alt işveren üst işveren veya işyeri devir ilişkisinin de bulunmadığı savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; “…” adlı programın bölüm sonlarında davacının isminin “Hazırlayan – Sunan: … – …” şeklinde zikredildiği, davacının anılan programın sadece sunucusu değil, aynı zamanda programı hazırlayanlardan birisi de olduğu, TV programının FSEK 5. maddesi gereği sinema eseri niteliğine haiz bulunduğu, mali hakları kullanma yetkisinin programı hazırlayan eser sahiplerince davalıya verildiğine ilişkin FSEK md. 52’ye uygun şekilde düzenlenmiş sözleşmenin bulunmaması nedeniyle “…” isimli programın davalıca yayınlanmasının program üzerindeki umuma iletim hakkına tecavüz teşkil ettiğinin kabulü gerektiği, FSEK 76/2. maddesi gereğince davalının programa ilişkin belgeleri, yayın listelerini ve kayıtları dosyaya sunması, sunulmaması halinde aleyhine “… programı için 52 bölümlük haksız kullanım” karinesinin bulunduğunun kabulü gerektiği, … adlı programın da sinema eseri niteliğinde olduğu ve davacının hazırlayan-sunan olarak tanıtıldığı, bilirkişilerce benzer programlarda sunucu-yapımcılara ödenen rayiç ücretler esas alınarak yapılan tazminat hesaplarının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı tarafından davalı …. aleyhine açılan davanın kabulü ile “…” adlı esere ilişkin rayiç bedelin takdiren 3 katı olan 210.000.00 TL’nin 30.06.2010 tarihinden itibaren yürütülecek reeskont faizi ile birlikte, “…” adlı eser için rayiç bedelin takdiren 3 katı olan 468.000.00 TL’nin 30.05.2010 tarihinden itibaren yürütülecek reeskont faizi ile birlikte davalı Atlas Yayıncılık ve Tic A.Ş. den alınarak davacıya verilmesine, davalı …. hakkında açılan davanın feragat nedeni ile HMK 307 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı …. vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece, uyuşmazlık konusu TV programlarının 5846 sayılı FSEK’in 5. maddesi kapsamında sinema eseri olduğu, davacının da anılan TV programlarının yapımcı ve sunucusu olduğu kabul edilmiştir. Davacı tarafça yapımı ve sunuculuğu gerçekleştirilen programların davalı yayıncı kuruluşa teslim edildiği ve umuma iletiminin gerçekleştirildiği anlaşıldığına göre, taraflar arasında yazılı sözleşme bulunmamasına rağmen 5846 sayılı FSEK’in 48. ve 80. maddeleri uyarınca söz konusu yayınların gerçekleştirilmesi ve umuma iletim hususunda izin verilmesine ilişkin bir sözleşme bulunduğunun kabulü gerekir. O halde, somut uyuşmazlıkta, eserlerin izinsiz kullanımından söz edilemeyeceği, davacının talebinin eserlerin yapım ve sunuculuk bedellerine ilişkin olduğunun kabul edilmesi ve bu bedele hükmedilmesi gerekirken davada uygulamaya yeri bulunmayan FSEK 68. madde uyarınca hesaplanan rayiç bedelin 3 katına hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.