YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/4972
KARAR NO : 2015/6183
KARAR TARİHİ : 04.05.2015
MAHKEMESİ : ANTALYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 25/11/2013
NUMARASI : 2013/290-2013/378
Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/11/2013 tarih ve 2013/290-2013/378 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin tahditli plaka sınıfına giren “M” plakalı minibüs sahibi olduğunu, Antalya Büyükşehir Belediyesi Ulaşım Koordinasyon Kurulu’nun aldığı 26/10/2007 tarihli bağlayıcı kararla yetersiz olan “M” seri plakalı 14+1 oturma kapasiteli minibüslerin yerine 18+9 yolcu kapasiteli otobüslere geçilme kararı alındığını, bu karar sonrasında müvekkili tarafından yeni araç alınarak davalı kooperatif üyeleri tarafından işletilen halk otobüsleri ile aynı anda toplu taşıma hizmeti vermeye başladıklarını, davalı kooperatif üyeleri tarafından açılan dava sonucunda Koordinasyon Kurulu kararının Antalya 2. İdare Mahkemesi kararıyla iptal edildiğini, dava devam ederken müvekkilinin de üyesi olduğu Antalya Minibüsçüler Esnaf Odası ile SS 21 No’lu Özel Halk Otobüsleri Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi arasında protokoller düzenlendiğini, bu protokoller çerçevesinde müvekkili tarafından 38.100,00 TL miktarlı bono keşide edilerek oda başkanına teslim edildiğini, oda başkanı tarafından da SS 21 No’lu Özel Halk Otobüsleri Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi Başkanı aracılığıyla davalı gerçek kişiye teslim edildiğini, bono bedelinin müvekkili tarafından tarafından ödendiğini ancak protokollerde ön görülen amaçların ortadan kalktığını, protokolün karşı tarafı olan kooperatif ve üyelerinin edimlerini yerine getirmediğini, bu nedenle sözleşmeden dönme haklarını kullandıklarını, karşı tarafın aldığını iade etmek zorunda olduğunu ileri sürerek 38.100,00 TL ‘nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen protokollerde kararlaştırılan miktarın bonoya bağlandığı, 6102 sayılı TTK’nın 776 ve devamı maddelerinde bono ve emre yazılı senetlerin düzenlendiği ayrıca SS 21 No’lu Özel Halk Otobüsleri Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi’nin taraf olduğu bu davanın 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 99. maddesi uyarınca ticari dava olduğu, ticari davalara bakmak görevi TTK 5. maddesine göre Ticaret Mahkemelerine ait olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, dosyanın Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.