YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/5130
KARAR NO : 2015/12034
KARAR TARİHİ : 16.11.2015
MAHKEMESİ : İSTANBUL 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 30/10/2014
NUMARASI : 2014/768-2014/336
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.10.2014 tarih ve 2014/768-2014/336 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili ve fer’i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankaya devrinden önce E. Bank A.Ş. S. Ç. Şubesi’ne 14.12.1999 tarihinde 20.000,00 USD mevduatını vadeli olarak yatırdığını, müvekkilin mevduatının davalı bankanın kasıtlı yönlendirilmesi sonucu dava dışı E. Bank Off Shore Limited adlı banka hesabına aktarıldığını, bankanın yönetim ve denetimine TMSF tarafından el koyması sonucu müvekkilinin mevduatını alamadığını ileri sürerek 20.000,00 USD’nin bankaya yatırıldığı 14.12.1999 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili ile O.S. Bank Ltd. Şti.’nin ayrı tüzel kişilikler olduğunu, ayrıca müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkili bankanın davacının talebi doğrultusunda sadece havale talimatı gerçekleştirdiğini, hesap cüzdanına karşı çıkmadığını, istemin zamanaşımına uğradığını, diğer iddiaların da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Fer’i müdahil TMSF vekili, dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının parasının talebi doğrultusunda havale edildiğini, bu nedenle davalı bankanın sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının E. A.Ş. nezdinde bulunan mevduat hesabındaki paranın E. O. S. Ltd. adlı paravan bankaya ait O. S. hesabına aktarıldığı, TMSF tarafından el konulan söz konusu bankanın aciz halinde olduğunun kabulü gerektiği ve davacı tarafın alacağının O.S. Ltd’den tahsil etme imkanının bulunmadığı, söz konusu paranın aslında fiilen O.S. Ltd.’ye aktarılmadığı, davalı bankanın hakim ortaklarına ait bir kısım şirketlere kredi olarak verilmek üzere kullandırıldığı, du durumda bir güven kurumu olarak faaliyet gösteren bankanın, müşterisi olan davalıyı bu durumu bilerek O. S. hesabına yönlendirdiği gerekçesiyle 20.000,00 USD’nin 14/12/1999 tarihinden itibaren kamu bankalarının mevduata uygulanan döviz hesaplarında en yüksek faizi oranı ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı banka vekili ve fer’i müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekili ve fer’i müdahil TMSF vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekili ve fer’i müdahil TMSF vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, temyiz eden fer’i müdahil harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.