YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/623
KARAR NO : 2015/6290
KARAR TARİHİ : 04.05.2015
MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 25/09/2014
NUMARASI : 2013/104-2014/131
Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/09/2014 tarih ve 2013/104-2014/131 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin şikayeti üzerine davalının iş yerinde 04/07/2012 tarihinde yapılan arama sırasında müvekkiline ait yedi yazılım programının iki ayrı bilgisayarda lisansız olarak tam ve kullanıma uygun yüklü olduğunun tesbit edildiğini ileri sürerek, FSEK 68. madde kapsamında yazılımın rayiç bedelinin 3 katına hükmedilmesini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak ve söz konusu rayiç bedellerin tahmini olması nedeniyle belirsiz alacak davasında şimdilik 04/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte 14.142 TL’nin miktar belli hale geldiğinde ise rayiç bedelin 3 katı tutarında tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın belirsiz alacak davası şartlarını taşımadığını, bu nedenle davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddinin gerektiğini, davacının şikayetten vazgeçtiğinden aynı eylemle ilgili görülen ceza davasının düştüğünü, lisansız program kullanımı iddialarını kabul etmediklerini, ceza soruşturması sırasında alınan 10/09/2012 tarihli Bilirkişi raporunda 2 adet programdan söz edildiğini, davacının bu rapora itirazda bulunmadığını bu iki programın üst versiyonları çıktığını, müvekkilinin gerek aramadan önce ve gerekse halen faturalı, lisanslı biçimde kullandığını programının alt versiyonlarının kullanılmasının anlamsız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanını belirsiz alacak davası olarak görülebileceğini, uyuşmazlığa konu bilgisayar yazılım programlarının FSEK 1/b-g ile FSEK 2/1 maddeleri uyarınca hususiyet taşıyan eser niteliğinde olduğu, davalının iş yerindeki iki ayrı bilgisayarda uyuşmazlığa konu bilgisayar yazılım programını lisanssız olarak yüklemiş olmasının hukuka aykırı çoğaltım ve mali hak ihlali niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile taleple bağlı kalınarak, 14.142 TL tazminatın 04/07/2012’den işleyen değişen oranlı ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 725,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.