Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2015/6380 E. 2015/13130 K. 08.12.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/6380
KARAR NO : 2015/13130
KARAR TARİHİ : 08.12.2015

MAHKEMESİ : ….. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 30/01/2014
NUMARASI : 2013/67-2014/26

Taraflar arasında görülen davada …..Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/01/2014 gün ve 2013/67-2014/26 sayılı kararı onayan Daire’nin 26/11/2014 gün ve 2014/11170-2014/18391 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında herhangi bir tedarik veya bayiilik sözleşmesi bulunmamasına rağmen davalının müvekkili şirkete ait “U…” markasını havi ürünlere ek garanti süresi vererek sattığını, müvekkilince üretilmiş ürünlerin yasal garanti süresi 3 yıl olduğu halde davalının bu süreyi 2 yıl olarak yansıttığını, davalının bu tutumunun aldatıcı ve dürüstlük kuralına aykırı ve haksız rekabet niteliğinde bulunduğunu ileri sürerek, davalının haksız rekabet oluşturan eylemine son verilmesini, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 5.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.
Davalı vekili, müvekkilince verilen hizmetin ihtiyari garanti veya ek garanti niteliğinde olmadığını, “garanti ötesi” adı altında sunulan hizmetin sadece davacının ürettiği “U…” markalı ürünlerde uygulanmadığını, tüm müşterilerine sunulan bir hizmet olduğunu, bu hizmetten müşterilerin satın aldıkları ürünün garanti süresi dolmadan faydalanamadıklarını, haksız rekabet koşullarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, davacı 08/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.