YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/665
KARAR NO : 2015/1510
KARAR TARİHİ : 09.02.2015

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/03/2014 tarih ve 2014/100-2014/104 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati haciz talep eden vekili, müvekkilinin yetkili hamili olduğu çekin ödenmediğini, borçluların kaçması ve mal kaçırması ihtimali bulunduğunu ileri sürerek, borçluların taşınır, taşınmaz malları ile 3. kişilerdeki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, ihtiyati haciz talebine dayanak yapılan çekin arkasında muhatap banka tarafından yazılan yazıya göre çek üzerindeki imzanın hesap sahibine ait olmadığı, böyle bir çekten dolayı ihtiyati haciz kararı verilmeyeceği gerekçesiyle, talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.
Talep, ihtiyati hacze itiraz istemine ilişkin olup, mahkemece isteme konu çek arkasındaki imzanın hesap sahibine ait olmadığına dair şerh sebebiyle ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir. Oysa, İKK’nın 257. maddesine göre ihtiyati haciz talep edebilmek için alacağın muaccel ve rehinle temin edilmemiş olması gerekir. Çek ile ilgili ödeme yasağı bulunması anılan kanun maddesi uyarınca ihtiyati haciz kararı verilmesine engel değildir.
Bu itibarla, mahkemece somut olayda İKK’nın 257. maddesindeki şartların oluşup oluşmadığı değerlendirilerek neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle ihtiyati haciz isteyen vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan taraf yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.