Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2015/7257 E. 2015/9333 K. 16.09.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/7257
KARAR NO : 2015/9333
KARAR TARİHİ : 16.09.2015

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 03/04/2015
NUMARASI : 2015/483-2015/483 D.İŞ

Taraflar arasındaki uyuşmazlıkta Sigarta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti Kurulu’nca verilen 04/02/2015 tarihli ve 2015-483-2015/483 sayılı karar İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmiş olup anılan kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle mahkemece gönderilen dosyadaki kağıtlar ile Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü.
Davacı vekili, Sigorta Tahkim Komisyonu’na başvurarak müvekkiline ait sigortalı emtianın tır ile yurtiçinde taşındığını, gece park esnasında emtiaların araç dorsesinden çalındığını, hırsızlık sonucu oluşan hasarın sigorta kapsamında olmasına rağmen davalı tarafından tazminat ödenmediğini ileri sürerek, 56.288,00 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, hasarın teminat dışı olduğunu, poliçedeki özel kloz gereği aracı güvenli olmayan yere park eden şoförün hırsızlık olayında kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Sigorta Hakem Heyetince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, gerekli güvenlik önlemleri alınmadan park halinde bırakılan araçta gerçekleşen hırsızlığın teminat harici olduğu gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.
Red kararına davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyeti; şoförün gerekli güvenlik önlemlerini aldığı, park yerinde kameraların ve güvenlik görevlilerinin mevcut olduğu, ayrıca şoförün aracı terk ettiğinin ispatlanamadığı, hasarın teminat kapsamında kaldığı, davalının sorumluluğunun TTK’nın 882. maddesine göre özel çekme hakkıyla sınırlı olduğu, buna göre 35.982,93 TL hasar tazminatının davalı tarafından ödenmesi gerektiği gerekçesiyle talebin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 6327 sayılı Yasa ile Değişik 30/12. maddesi ”Uyuşmazlığa düşen taraflar arasında daha yüksek bir tutar belirtilmemişse hakemin verdiği Kırkbin Türk Lirası’na kadar olan kararlar her iki taraf için kesindir. Ancak, tahkim süresinin sona ermesinden sonra karar verilmiş olması, talep edilmemiş bir şey hakkında karar verilmiş olması, hakemlerin yetkileri dahilinde olmayan konularda karar vermesi ve hakemlerin, tarafların iddiaları hakkında karar vermemesi durumlarında her halükarda temyiz yolu açıktır.” hükmünü haiz olup, Kırkbin Türk Lirası’nın altındaki alacak ile ilgili davaya konu uyuşmazlıkta hakem kararının temyizen incelenmesini gerektirir anılan nedenlerin hiçbirinin gerçekleşmediği anlaşıldığından, davalı tarafça yapılan temyiz isteminin yukarıda anılan kanun hükümleri uyarınca temyiz sınırının altında kalması nedeniyle temyiz isteminin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nın 432/4. madde hükmü uyarınca REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 937,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına,16/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.