YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/7723
KARAR NO : 2015/9243
KARAR TARİHİ : 15.09.2015
MAHKEMESİ : İSTANBUL 16. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 13/11/2014
NUMARASI : 2014/443-2014/338
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/11/2014 tarih ve 2014/443-2014/338 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin alacağı bulunan dava dışı şirketler aleyhine yaptığı icra takibinin kesinleştiğini, davalılara birinci haciz ihbarnamesi tebliğ edildiğini, ancak davalıların takip borçlusu dava dışı şirkete borçlu olmalarına rağmen haksız olarak haciz ihbarnamesine itiraz ettiklerini, ayrıca icra dosyasına ödeme yapılması gerekirken davalılar tarafından haricen borçluya ödeme yapıldığını, davalıların müvekkilini zarara uğrattıklarını ileri sürerek, 24.958,58 TL’nin 23.11.2012 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın birinci haciz ihbarnamesine itiraz ve tazminat istemli açılması nedeniyle İ.İ.K’nun 89/4. maddesi gereğince icra hukuk mahkemesinin görevi kapsamında olduğu gerekçesiyle, dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.