Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2015/8446 E. 2015/9245 K. 15.09.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/8446
KARAR NO : 2015/9245
KARAR TARİHİ : 15.09.2015

MAHKEMESİ : KOCAELİ ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 10/04/2015
NUMARASI : 2014/1214-2015/311

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/04/2015 tarih ve 2014/1214-2015/311 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer’i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi N. K.nın davalı banka tarafından devir alınan Y. Bank A.Ş. İ. Şubesi’nde 02/12/1999 tarihinde hesap açtırdığını, bankaya TMSF tarafından el konulduğunu, paranın banka tarafından yurt dışındaki offshore hesaplarına aktarılmış gibi işlem yapıldığını, gerçekte ise bu paraların davalı banka sahiplerinin diğer şirketlerinin hesaplarına aktarıldığını, paranın müvekkillerine iade edilmediğini ileri sürerek, 4.549,83 TL’nin 02/12/1999 tarihinden başlamak kaydı ile %83 akdi faiz, bu tarihten sonra ise 3095 sayılı Kanun’un 2/2 maddesi uyarınca hesaplanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 3. maddesinin k bendinde ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek ve tüzel kişiler tüketici olarak tanımlanmış olup, davacıların murisinin ticari veya mesleki amaç ile hareket ettiğine dair herhangi bir iddia ileri sürülmediği, davacıların murisinin tüketici olduğu, aynı Kanun’un l. bendinde bankacılık işleminin dahi tüketici ile yapılmış olması halinde tüketici işlemi olduğunun belirtildiği, dava tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan 6502 sayılı Kanun’un 73/1 maddesine göre tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.
Kararı, davalı vekili ile fer’i müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı vekili ve fer’i müdahil TMSF vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekili ve fer’i müdahil TMSF vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı bankaya iadesine, temyiz eden fer’i müdahil TMSF harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına 15/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.