YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/846
KARAR NO : 2015/6258
KARAR TARİHİ : 04.05.2015
MAHKEMESİ : ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 15/07/2014
NUMARASI : 2014/1-2014/178
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/07/2014 tarih ve 2014/1-2014/178 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2012/06091 sayılı “B. P. U.” ibareli marka tescil başvurusunun davalı TPE’nin YİDK’nca 2008/48324 sayılı “P. U.+ŞEKİL” ibareli marka mesnet gösterilerek 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi uyarınca nihai olarak reddedildiğini, ancak markaların aynı olmadığı gibi ayırt edilemeyecek derecede benzerliklerinin bulunmadığını, markaların aynı/aynı tür hizmetleri kapsamadığını, “P. U.” ibaresinin bir mağazacılık çeşidi olup herkesin kullanımına açık bulunduğunu ileri sürerek TPE YİDK’nın 2013-M-5019 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, başvuruya konu işaret ile redde mesnet markanın ayırdedilemeyecek derecede benzer olduğunu, aynı hizmetleri kapsadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı marka başvurusunun 35. sınıfta yer alan perakendecilik hizmetlerinin belirli sektörler ve mal gruplarını kapsadığı, redde mesnet markanın ise kapsamındaki perakendecilik hizmetlerinin genel nitelikte olduğu, bu anlamda hizmetlerin farklılık arz ettiği, davacı başvurusunun sadece “P. U.” ibaresini konu alan sözcük markası, redde mesnet markanın ise “K. K. G. K.” ibaresi yanında kadın figürünü konu alan şekil unsurunu içeren kombinasyon markası olduğu, birden fazla ayırt edici unsur barındırdığı, markalar arasındaki benzerliğin KHK’nın 7/1-b maddesi kapsamında kalmadığı, davalı TPE’nin olayı 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi kapsamında inceleme yapıyormuş gibi değerlendirdiği gerekçesi ile davanın kabulüne, TPE YİDK’nın 2013-M-5019 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.