YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/9528
KARAR NO : 2015/9562
KARAR TARİHİ : 28.09.2015
MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 32. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 25/03/2014
NUMARASI : 2014/134-2014/133
Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 32. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/03/2014 tarih ve 2014/134-2014/133 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati hacze itiraz eden vekili, müvekkilinin borçlarını ödeme gücü bulunduğu ve mal kaçırma gibi bir davranışı olmadığı halde ve muaccel olmayan alacaklar hakkında da ihtiyati haciz kararı verildiğini, kararın haksız ve yerinde olmadığını ileri sürerek ihtiyati haczin kaldırılmasını talep etmiştir.
İhtiyati haciz talep eden vekili, ihtiyati haciz kararının yerinde olduğunu, ihtiyati hacze itiraz edenin malvarlığını kaçırarak alacaklarını tehlikeye sokan davranışlarda bulunduklarını savunarak itirazın reddini istemiştir.
Mahkemece, ihtiyati haciz talebinin kabulüne dair kararın vadesi gelmiş üç adet çek için (toplam 776.000,00 TL) verildiği halde gereği düşünüldü kısmında sehven muaccel olmayan çek bedelleri de dahil toplam 2.466.271,34 TL için hüküm kurulduğu, muaccel olmayan alacaklar yönünden İİK’nın 257/2. maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle 776.000,00 TL açısından ihtiyati haciz kararının devamına, talep edilen diğer miktar açısından (1.670.271,34 TL) ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Karar, ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İhtiyati haciz talep eden vekili, borçlunun mal kaçırdığını, aleyhine ikame edilen icra takibinden kısa bir süre sonra vergi alacağı ve banka alacağını muvazaalı olarak dava dışı şirkete temlik ettiğini, dava dışı bu şirketin işyerinde borçlu şirkete ait çok miktarda kumaş ve iplik bulunduğunu ileri sürerek, 2004 sayılı İİK’nın 257/2. maddesi gereğince vadesi gelmemiş çekler yönünden de ihtiyati haciz talebinde bulunmuştur.
Dosya içerisindeki belgelerden, davacının yukarıda belirtilen iddialarını tevsik ettiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olmakla, ihtiyati haciz kararına itiraz eden şirketin mal kaçırdığına dair güçlü deliller bulduğundan, mahkemece 2004 sayılı İİK’nın 257/2. maddesindeki koşulların oluşmadığı değerlendirmesi yerinde görülmemiştir. Mahkemece itirazın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle itirazın kısmen kabulü isabetli görülmemiş ve kararın ihtiyati haciz talep eden lehine bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle ihtiyati haciz talep eden vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün temyiz eden ihtiyati haciz talep eden yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.