YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/9732
KARAR NO : 2015/9533
KARAR TARİHİ : 28.09.2015
MAHKEMESİ : AFYONKARAHİSAR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 24/10/2013
NUMARASI : 2012/22-2013/475
Taraflar arasında görülen davada Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/10/2013 tarih ve 2012/22-2013/475 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalının açtığı ihaleyi kazanarak N.-A.arası yolcu taşımacılığına ilişkin bir adet hattı satın aldığını, buna ilişkin teminat ve satış bedeli adı altında 19.831 TL tutarında ücret ödediğini, ancak davalı Belediyenin kendi sınırları dışında hat oluşturma, tahsis etme ve satma görev ve yetkisinin bulunmadığını ileri sürerek hat satış işleminin ve hattın müvekkiline devrine ilişkin işlemin geçersizliğinin tespitini, 19.831 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, zamanaşımı süresinin dolduğunu, 5393 sayılı Kanun’un 15/1-p bendi uyarınca müvekkilinin anılan satışı gerçekleştirdiğini, davacının Yasa’ya aykırı olduğunu iddia satış ile kendini garantiye aldıktan sonra kötüniyetle dava açtığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 2918 sayılı 12/3. maddesi ve 4925 sayılı Yasa’nın 2. maddesi gereğince şehirler arası yolcu taşımacılığında ve belediye sınırı dışında ticari amaçlı yolcu taşınmasında güzergah belirleme yetkisinin il ve ilçe trafik komisyonlarına ait olduğu, davalının Nuribey-Afyonkarahisar arasında hat satışı yapma kararı ile bu karara dayanan hat satış ihalesinin Yasa’ya aykırılık taşıdığı, doğuştan geçersiz olan böyle bir işlemin yokluğunun her zaman ileri sürülebileceği, ödenen bedelin de geri istenebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, 19.831 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.016,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.