YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/9900
KARAR NO : 2015/10462
KARAR TARİHİ : 14.10.2015
MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 32. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 20/12/2012
NUMARASI : 2011/147-2012/243
Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 32. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/12/2012 tarih ve 2011/147-2012/243 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; davalının, müvekkili ile 12.02.2004 tarihinde akdettiği taşıma sözleşmesi ile .. M. Sigara Fabrikası’nda üretilen sigaraların bir yıl boyunca 80 adet T.Pazarlama ve Dağıtım Başmüdürlüğü’ne nakliyesini üstlendiğini, davalının nakliye işini aksatması üzerine müvekkilince davalıdan araç istenmesine rağmen sevkiyat için gerekli aracın tahsis edilmemesi neticesinde Genel Müdürlüğün 28.07.2004 tarihli oluruyla 6674 ton sigaranın sevkiyatının idareye ait araçlarla yapıldığını, davalının tahakkuk ettirilen cezai şart ve yükleme bedeli karşılığı toplam 154.836,80 TL borçlu olduğunu, davalıdan 29.11.2007 tarihli yazı ile ödeme yapması talep edilmiş ise de davacı tarafın ödemeye yanaşmadığı gerekçesiyle 154.836,80 TL’lik alacağın 29.11.2007 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; 12.02.2005’te sona eren taşıma işinden doğan taleplerin TK 767 uyarınca 12.02.2006 tarihi itibariyle zamanaşımına uğramış bulunduğunu, müvekkili tarafından davacıya karşı İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2006/72 Esas numarasıyla, müvekkilinin davacının taahhütlerini tam olarak yerine getirmediği ve sözleşmede kararlaştırılan miktarda mal taşıtmadığı için mahrum kaldığı kârın tahsiline yönelik olarak açılan davanın 23.10.2007 tarihinde lehlerine sonuçlandığını, müvekkilinin davacının verdiği her yükü taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında görülen önceki davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi kararındaki “asli edimde davalı idare kusurlu görüldüğünden itibar edilmeyen cezai şart bedeli” hakkındaki red kararının huzurdaki dava bakımından kesin hüküm teşkil edeceği, anılan kararın bir kesin delil olarak da nitelendirilmesinin de huzurdaki davada varılacak sonucu değiştirmeyeceği, ayrıca TTK 767/1 hüküm gereği, taşıma sözleşmesinden doğan taleplerinin bir yılda zamanaşımına uğrayacağı, taşıma sözleşmesindeki cezai şart maddesine dayalı huzurdaki davadaki talebin de bu nedenle en geç 12.02.2006 tarihi itibariyle zamanaşımına uğramış bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.