YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/9954
KARAR NO : 2015/9326
KARAR TARİHİ : 16.09.2015

MAHKEMESİ : BURSA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 15/01/2015
NUMARASI : 2014/246-2015/13

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/01/2015 tarih ve 2014/246-2015/13 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; davalının müvekkili bankanın müşterisi olduğunu ve bankadan kullandığı kredi nedeniyle kendisinden dosya masrafı tahsil edildiğini, davalı tarafından dosya masraflarının iadesi istemiyle Tüketici Hakem Heyetine başvuru yapıldığını, hakem heyeti kararını icraya koyduğu, bunun üzerine müvekkili tarafından 841,53 TL ödeme yapıldığı, ancak hakem heyeti kararının yerinde olmadığını ileri sürerek bu miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; kullanılan kredi nedeniyle müvekkilinden dosya masrafı adı altında haksız tahsilat yapıldığını, hakem heyeti kararının yerinde olduğunu ve kesinleştiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşmenin tip sözleşme olarak kabulü gerektiği, davacı yan aleyhine konulan dosya masrafına ilişkin hükmün 6201 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 20. maddesi ve 4077 sayılı Tüketici Kanunu’nun 6. maddesi ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan yönetmelik gereği genel işlem koşulu niteliğinde olduğundan yazılmamış sayılması gerektiği, Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararı yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Mahkemece; temyize konu edilen miktarın 841,53 TL olduğu, 2015 yılı kesinlik sınırının altında kaldığı ve davanın miktar yönünden kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
Temyiz isteminin reddine dair ek kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile mahkemenin 15/01/2015 tarihli ek kararının ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.