YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/2454
KARAR NO : 2017/4547
KARAR TARİHİ : 20.09.2017
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/11/2015 tarih ve 2014/221-2015/245 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; davalının “nigar” ibareli 2011/68205 sayılı marka başvurusuna, müvekkilinin 2009/49534 sayılı “NİGAH” ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın TPE YİDK tarafından reddedildiğini, müvekkilinin 1992 yılında …’de kurulduğunu, 1994 yılından bu yana faaliyet gösterdiği sektöründe, davalı markasının iltibas tehlikesi taşıdığını ileri sürerek TPE YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili; dava konu olan markanın “Nigar şekil ve renk” unsurlarından oluştuğunu, Nigar ibaresinin tamamının küçük harflerle yazıldığını, yazının özgün ve stilize edilerek kullanıldığını, ibarenin yeşil, oval bir zemin üzerine beyaz harfler kullanılarak yazıldığını, markada kelime unsurunun yanı sıra baskın ve ayırt edici nitelikte renk ve şekil unsuruna da yer verildiğini, bu hususların ayırt edicilik sağladığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı … davaya cevap vermemiş, duruşmaya katılarak tescil için gerekli ücreti yatırmadığından markanın tescil edilemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının “NİGAH” markasıyla tesçil kapsamındaki emtialar açısından davalının “nigar” ibareli başvuru markası arasında görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu ürün ve hizmetler için ayıramadığı satın alım süresi içinde, tesçil kapsamındaki yukarıdaki emtialar açısından nigar ibare ve biçimli işareti gördüğünde derhâl ve hiç düşünmeden bunun NİGAH ibare ve biçimli markalardan farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, bu açıdan 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesinde belirtilen iltibasın bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK kararının iptaline (30. sınıfta sayılı emtialar yönünden) karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve davalı TPE vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı TPE vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava, TPE YİDK karar iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının tescilli markası ile davalıya ait başvuru konusu marka arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendi uyarınca iltibas tehlikesinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 30. sınıftaki bir kısım emtia yönünden YİDK kararının iptaline karar verilmiştir. Ancak, başvuru konusu markanın kapsamında bulunan ve 30. sınıfta yer alan “pekmez” ürününün davacının tescilli markaları kapsamında bulunmamakla birlikte aynı sınıftaki diğer ürünlerle benzer tür olup olmadığı hususunda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı TPE vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE’den alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 20/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.