YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/3240
KARAR NO : 2017/6258
KARAR TARİHİ : 16.11.2017
MAHKEMESİ : 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/10/2014 gün ve 2013/79 – 2014/205 sayılı kararı onayan Daire’nin 21/12/2015 gün ve 2015/6152 – 2015/13695 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 1970 yılında kurulmuş Türkiye’nin dondurulmuş ürün konusunda faaliyet gösteren firmalarından biri olduğunu, müvekkili adına tescilli “… …” ve “…” esas unsurlu markaların bulunduğunu, müvekkiline ait markalardan 1999-006494 sayılı “… …” ibareli marka ile 2000-06621 sayılı “… … + Şekil” ibareli markaların TPE tarafından tanınmış marka olduğuna karar verildiğini, davalı … tarafından diğer davalı TPE nezdinde “as … … + Şekil” ibareli 2010/4841 sayılı markanın tescili için başvuruda bulunulduğunu, davalının marka tescil başvurusuna konu ürünlerin müvekkilinin markalarının tescil kapsamındaki ürünlerle örtüştüğünü, müvekkilince marka tescil başvurusuna adına tescilli markalar mesnet gösterilerek 556 sayılı KHK’nın 8/1-b ve 8/4. maddeleri uyarınca itiraz edildiğini, müvekkilinin itirazının TPE YİDK tarafından markalar arasında iltibasa mahal verecek düzeyde benzerliğin bulunmadığı gerekçesiyle reddedildiğini ileri sürerek TPE YİDK tarafından verilen 2013-M-448 sayılı kararın iptaline, başvuruya konu markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili ve davalı … vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 16/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.