YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/3409
KARAR NO : 2017/6498
KARAR TARİHİ : 23.11.2017
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/12/2014 gün ve 2013/401 – 2014/693 sayılı kararı bozan Daire’nin 07/10/2015 gün ve 2015/8848 – 2015/10122 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından işletilen diyaliz merkezinde, davalı kurum mensubu hastalara da evlerinden alınıp, tedavi uygulandıktan sonra evlerine götürülmek suretiyle hizmet verildiğini, devlet ve üniversite hastanelerinde tedavi gören diyaliz hastalarının evlerinden alınması ve tedaviden sonra yeniden evlerine götürülmesi hizmetinin devlet tarafından karşılandığını, 2007 yılından itibaren Türkiye’deki diyaliz hastalarının %72’sine hizmet veren özel diyaliz merkezlerinde tedavi olan hastaların ulaştırma giderlerinin davalı tarafından ödenmediğini, davalının 2007 Sağlık Uygulama Tebliği’nde (SUT) diyaliz hastalarının tedavi giderlerine hasta nakil ücretinin de dahil olduğu talimatı verilmesine rağmen büyükşehir belediyesi sınırlarında oturan hastaların nakil ücretlerinin ödenmediğini, SGK mensubu hastalara 2007-2012 döneminde 119.907 seans hemodiyaliz tedavisi uygulandığını ve anılan tarihler kapsamında hastaların nakli için yapılan harcamaların 1.432.621,57 TL olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ibraz ederek talebini 1.432.888,65 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 23/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.