YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/3918
KARAR NO : 2017/6424
KARAR TARİHİ : 22.11.2017
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/09/2015 tarih ve 2013/542-2015/493 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin 2002/00361 ve 2003/04146 tescil numaralı endüstriyel tasarım belgesine sahip olduğunu, davalıların müvekkilinin bu tasarımlarıyla genel izlenim olarak ayırt edilemeyecek kadar benzer tahıl öğütme makinesi ve değirmen makinaları ürettiğinin tespit edildiğini ileri sürerek davalının haksız tecavüzün durdurulmasını, önlenmesini ve maddi- manevi tazminat talep etmiştir.
Davalı vekili; tespit raporundaki bulguların yanlış olduğunu, müvekkilinin tasarımının farklı olduğunu, teknik zorunluluktan kaynaklanan benzerliklerin olabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; tarafların ürünlerinin yanyana konularak karşılaştırmalı inceleme için görsellere yer verildiği, saptanan ortak özelliklerin tamamen teknik zorunluluktan kaynaklanıp genel geometrik yapı ölçeğinde kaldığı, davalıya ait ürün ile davacıya ait tasarımlar arasında benzerlikler yanında yan kısımda yer alan havalandırma delikleri, form ve konumlarının farklı olması, kontrol paneli, konum ve büyüklüklerinin farklı olması, ön kapakların davalı ürününde yekpare olmasına binaen bunu sağlayan ara bölümünün farklı olması ve kapak açma parçalarının farklı olması gibi farklılıkların da bulunduğu, davalı ürününün davacıya ait tasarımlara tecavüz oluşturmadığı yönündeki bilirkişi raporu benimsenerek tecavüzün varlığı ispatlanamadığından sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.