YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/3967
KARAR NO : 2017/6080
KARAR TARİHİ : 13.11.2017
MAHKEMESİ : 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 31/12/2015 tarih ve 2015/141-2015/255 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkillinin hazır giyim sektöründe faaliyet gösterdiğini, ürettiği ürünlere ilişkin tasarım tescillerinin bulunduğunu, … 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2012/62 D.İş sayılı dosyasında davalının iş yerinde tespit yaptırdığını, yapılan tespit ile davalının müvekkilinin TPE nezdinde 2012-02686 nolu çoklu tasarım tescilinde yer alan 16 nolu ürünün taklidini üretip pazarladığının tespit edildiğini, davalının eyleminin 554 sayılı KHK uyarınca müvekkilinin tasarım tescilinden kaynaklı haklarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 TL maddi, 2.000,00 TL manevi, 1.000,00 TL itibar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiş, 22.4.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini toplamda 9.250,00 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı vekili; müvekkilinin ürününün davacının tasarım tesciline konu üründen farklı olduğunu, somut olayda tazminat koşullarının gerçekleşmediğini, ıslah edilen kesime ilişkin zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; Yargıtay bozma ilamı gereğince tazminat miktarının 2.947,5 TL olarak hesaplandığı, 554 sayılı KHK’nin 53. maddesi de dikkate alınarak takdiren 4.000,00 TL maddi tazminatın makul olduğu, diğer hususların ise kesinleştiği gerekçesiyle kesinleşen konularda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ve 4.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline, karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Ancak, mahkemece, hükmün yedinci bendinde belirtilen yargılama giderlerinin toplamında hata yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm bölümünün 7. bendinde yer alan “2.220,15 TL” ibaresinin hükümden çıkarılarak, yerine “2.020,15 TL” ibaresinin eklenmesine, hükmün bu şekliyle davalı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.