YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/7426
KARAR NO : 2017/4527
KARAR TARİHİ : 19.09.2017

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasındaki davadan dolayı … 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/10/2015 gün ve 2014/596-2015/557 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’un 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 08.10.2015 tarihi itibariyle 2.080,00 TL’dir. Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredilerden haksız kesintiler yapıldığını beyanla 4.382,41 TL kesintinin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, kesintilerin haklı olduğunun davalı tarafından ispat edilmesi gerektiği, davalı tarafından 1.640,67 TL’nin haklı nedenle kesinti yapıldığının ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu durumda, kabul edilen dava değeri, yukarıda anılan madde hükmüne göre davalı yönünden temyiz sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 19/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.