YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/7570
KARAR NO : 2017/5451
KARAR TARİHİ : 17.10.2017
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/12/2015 tarih ve 2015/235-2015/550 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin davalılardan alacağı olduğu, bu nedenle …’da dava açtığını, mahkemenin 3.579,04 Euro anaparanın faizi ile birlikte ödenmesine karar verdiğini, kararın kesinleştiğini, davalıya tebliğ edildiğini ve yeminli tercümana tercüme ettirildiğini ileri sürerek … … Asliye Hukuk Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nin 11 C 24/11 sayılı alacak ilamının Türkiye’de tanıma ve tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, genel yetkili mahkemenin davalının ikametgahının olduğu yer mahkemesi olduğunu, müvekkillerinin yabancı mahkemede açılan davadan haberleri olmadığını, müvekkillerinin davacıya böyle bir borçlarının olmadığını ve böyle bir borç ilişkisi doğuracak hiçbir hukuki ilişkinin mevcut olmadığını, tenfiz talebine konu yabancı mahkeme kararının bu nedenlerle kamu düzenine açıkça aykırılık teşkil ettiğini beyanla tenfiz talebinin reddini savunmuştur.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilinin tenfizi istenen yabancı mahkeme kararını ve noter tasdikli tercümesini dava dilekçesi ekinde ibraz etmiş olduğu, tenfize konu kararın kesinleştiği, davalının Yabancı Mahkeme ilamından haberdar olmadığına yönelik iddiasının karar içeriği ve dava dilekçesi ekindeki tebligat suretleri dikkate alındığında bu savunmanın yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.