Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2017/2270 E. 2017/4498 K. 19.09.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/2270
KARAR NO : 2017/4498
KARAR TARİHİ : 19.09.2017

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı …(Kapatılan) 21. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/12/2013 gün ve 2013/17-2013/324 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı, temlik alan TMSF vekili ile katılma yoluyla davalılar …, …, … ve … vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi itibariyle 1.820,00 TL’dir. Dava dilekçesinde, 10.000 TL’nin, ıslah dilekçesi ile de 3.473.292,49 TL’nin davalılardan tahsilinin istenildiği, mahkemece davanın reddine karar verildiği, bozma ilamı ile 1.300 TL’lik kalem dışındaki istemler yönünden kararın kesinleştiği, bozma sonrası yapılan yargılamanın 1.300 TL’lik isteme yönelik olup, mahkemece bu istem yönünden de davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Bu itibarla, davacı tarafından talep edilen ve bozma sonrası yapılan yargılamanın konusunu oluşturan miktar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacı vekili ile mümeyyiz davalılar vekilinin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile mümeyyiz davalılar vekilinin temyiz istemlerinin miktardan REDDİNE, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 19/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.