YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/5721
KARAR NO : 2020/2562
KARAR TARİHİ : 02.06.2020

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/01/2014 gün ve 2013/757 – 2014/6 sayılı kararı onayan Daire’nin 19/10/2015 gün ve 2015/3739 – 2015/10673 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Skoda ve Mazda’nın Ordu ili yetkili satıcılığını yaptığını, davalı firma CEO’sunun Türkiye’nin en yüksek tirajlı gazetelerinden birine verdiği röportajda gerçek dışı malumatlarla kendi ürünlerini rakiplerine nazaran üstün duruma getirme amacı taşıdığını ileri sürerek davalı eyleminin haksız rekabet oluşturduğunun tespitini, yanlış ve yanıltıcı beyanların aynı yolla düzeltilmesini, kararın ilanını, 1.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, tarafların aynı alanda faaliyet göstermediğini, davaya dayanak yapılan demeçte herhangi bir yanlış beyanın verilmediğini, Toyota’nın rakiplerinden üstün olduğuna dair imanın dahi bulunmadığını, davacının iddia ettiği beyanların aslında gazetenin kendi yorumu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, dava dilekçesinde belirtilen beyanlarda davacı ürünlerinin kötülenmediği gibi davalı ürünlerinin de övülmediği, haberde haksız rekabet unsurlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 55,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 02/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.