YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/1989
KARAR NO : 2021/2589
KARAR TARİHİ : 18.03.2021

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.04.2016 gün ve 2011/507 – 2016/826 sayılı kararı bozan Daire’nin 29.11.2018 gün ve 2016/14101 – 2018/7479 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davalının davacı şirketin müdürü olduğunu, görevli olduğu dönemde davacı şirketin dava dışı Milko Ltd. Şirketinden olan alacağına karşılık 432.000,00 TL bedelli beş adet çeki 30/04/2009 tarihinde tutanakla teslim almış olmasına rağmen bu çekleri şirket hesaplarına aktarmadığını ve şirket için kullandığını kanıtlayamadığını, bu suretle şirketin zararına yol açtığını ileri sürerek 432.000,00 TL’nin çeklerin teslim alındığı tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine asıl karar Dairemizce dava şartı bakımından resen bozulmuş, bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazları incelenmemiştir. Davacı vekilinin talebi üzerine 18/05/2016 tarihli ek karar ile yargılama sırasında taşınmazlar üzerine konulan ihtiyati tedbirin kaldırılmasına, HMK’nın 392/2. maddesindeki teminatın iadesi koşulları oluşmadığından davacı vekilinin teminat mektubunun iadesine ilişkin talebinin reddine dair verilen ek kararın davacı vekilince temyizi üzerine Dairemizce ek karar davacı yararına bozulmuştur.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 18.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.