Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2019/2324 E. 2021/3172 K. 01.04.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/2324
KARAR NO : 2021/3172
KARAR TARİHİ : 01.04.2021

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.04.2016 gün ve 2016/95 – 2016/299 sayılı kararı bozan Daire’nin 22.11.2018 gün ve 2016/12948 – 2018/7313 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davacının davalı şirkette Haziran 2010 – Nisan 2013 tarihleri arasında görev yaptığını, 01/09/2010 tarihinden itibaren genel müdür olarak atandığını ve 12/05/2012 tarihinde üç yıllığına yönetim kurulu üyesi olarak seçildiğini, genel müdür olarak ilk yıl için Eylül 2010 – Ağustos 2011 dönemi bakımından aylık 20.000,00 TL, sonraki yıllar için yıllık %10 zamın kararlaştırıldığını, yönetim kurulu üyesi olarak da 2011 yılında yıllık 30.000,00 TL, 2012 yılında da 126.000,00 TL ücret ödeneceğinin belirlendiğini, genel müdür ücret alacağı için yazılı bir sözleşme yapılmadığını, ancak yönetim kurulu üyesi olarak alacağı ücretin şirketin genel kurulunda belirlendiğini, davacının 19/04/2013 tarihli ihtarnameyle, davalı şirketin yönetim kurulu üyeliği ve genel müdürlük görevinden ayrıldığını bildirdiğini, ihtarnamenin 22/04/2013 tarihinde tebliğ alınmasına rağmen davacıya alacağının ödenmediğini ileri sürerek davacının genel müdür ve yönetim kurulu üyesi olarak çalışmalarından kaynaklanan alacaklarının tespitiyle şimdilik 50.000,00 TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 20/11/2013 tarihli dilekçesiyle, genel müdürlük ücretini Eylül 2010 – Ağustos 2011 arası 12 ay için aylık 20.000,00 TL’den 240.000,00 TL’ye, yönetim kurulu üyesi ücreti için de 2011 yılı için yıllık 30.000,00 TL 2012 yılı için yıllık 126.000,00 TL olacak şekilde 156.000,00 TL’ye artırarak alacağını toplam 396.000,00 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 01/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.