Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2019/2377 E. 2021/1678 K. 24.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/2377
KARAR NO : 2021/1678
KARAR TARİHİ : 24.02.2021

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.11.2015 gün ve 2014/389 – 2015/309 sayılı kararı onayan Daire’nin 23.01.2019 gün ve 2017/3059 – 2019/670 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ticaret unvanını da oluşturan “TARFAŞ” ibaresini 29, 30, 31, 32, 33. sınıflarda 2005 yılında 2005/52869 sayı ile TPMK nezdinde tescil ettirdiğini, bu yıldan itibaren kesintisiz olarak markayı kullanıp ayırt edici hale getirdiğini, müvekkilinin aynı ibareyi 2012/42499 sayı ile 35. sınıfta tescili için yaptığı başvuruya davalı şirketin itiraz ettiğini, TPMK Markalar Dairesi Başkanlığının itirazı reddetmesine rağmen davalı şirketin YİDK nezdindeki itirazının kısmen kabul görerek müvekkili başvurusundan bir kısım hizmetlerin çıkarıldığını, “TARFAŞ” ve “TARPAŞ” markalarının benzemediğini, stil, yazı, renk farklılıklarının bulunduğunu, kapsamlardaki mal/hizmetlerin benzerlik taşımadığını, kaldı ki müvekkilinin 2005 yılından beri aktif olarak ürün ticaretini yaptığını, tarafların 10 yılı aşkın süredir aynı anda faaliyet gösterdiğini, davalı şirketin uzun süre müvekkiline itiraz etmediğini ileri sürerek TPMK YİDK’in 2014-M-9710 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPMK vekili ve davalı RTM Tarım Kimya Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 24.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.