YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/3819
KARAR NO : 2020/1909
KARAR TARİHİ : 24.02.2020
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15/11/2016 tarih ve 2014/388 E- 2016/318 K. sayılı kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 08/11/2018 tarih ve 2018/453 E- 2018/1168 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin, 99/013467, 2009/41872, 2009/ 41874 sayılı ve “BERRY”, “BERRI”, “BERRIE” esas unsurlu markalarının sahibi olduğunu, davalı şirketçe yapılan, 2013/56656 sayılı, “BERRYLICIOUS” ibareli marka başvurusuna, iltibas ve tanınmışlık vakıalarına dayalı olarak yapmış oldukları itirazın nihai olarak TPMK YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek, davaya konu YİDK kararının iptaline ve başvuruya konu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.
Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı şirketçe, cevap dilekçesi sunulmamıştır.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvurunun tescil edilmek istenildiği 03. sınıfın hitap ettiği tüketici kesiminin dikkat ve algı seviyesi de göz önüne alındığında, markalar arasında 556 KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas ihtimalinin bulunduğu, bu nedenlerle de, davaya konu YİDK kararının iptali ve marka tescil edilmiş ise hükümsüzlüğü koşullarının oluştuğu, davacının, itirazına mesnet teşkil eden “BERRY” ibareli markasının, davaya konu marka başvurusunun yapılmış olduğu tarih itibariyle, tanınmış olduğunu ispatlayacak herhangi bir bilgi ve belgenin sunulmadığı, marka kapsamlarındaki sınıfların farklı olduğunun düşünülmesi halinde davacının, 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesinde yer alan hükümden faydalanma imkânının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK’in 2014-M-10658 sayılı kararının iptaline, dava konusu markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.
Karara karşı davalı kurum vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı kurum vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı kurum vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 18,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/02/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.