YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4059
KARAR NO : 2021/2602
KARAR TARİHİ : 18.03.2021
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.05.2016 gün ve 2014/1482 – 2016/404 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.06.2019 gün ve 2018/3221 – 2019/4782 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan genel kredi kullandığını, kredi için 12 adet çek ciro ederek bankaya teminat maksadıyla teslim ettiğini, sonradan kredi borcu taksitlerini ödeyememesi üzerine hakkında icra takibi yapıldığını, 14.02.2011 tarihinde defaten nakit ödeme yaparak kredi borcunu kapattığını, ihtarname ile çeklerin iadesini istediğini, taraflar arasındaki sözlü görüşmelerde 3 adet 151.000.- TL bedelli çekin dava dışı keşideciye sehven teslim edildiğini öğrendiğini, bankanın keşideciye çekleri teslim ederek tahsil kabiliyetini ortadan kaldırdığını ileri sürerek, 151.000.- TL’nin tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, banka hakkında dava açabilmek için çek keşideci hakkında yasal yollara başvurulması ve çeklerin tahsil edilmemesi ile bankanın eylemi arasında illiyet bağı bulunması gerektiğini, olayda zarar şartının oluşmadığını, çeklerin bankaya temlik cirosu ile verildiğini, hukuka aykırı ve kusurlu eylemleri bulunmadığını, davacının borcunun sona ermediğini, ödeme tarihi itibariyle halen 28.723.- TL alacaklı olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiş; mezkur kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Mahkemece 04.04.2018 tarihli ek karar ile temyiz isteminin süresinde olmadığı gerekçesiyle reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 18.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.