YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/408
KARAR NO : 2020/3318
KARAR TARİHİ : 30.06.2020
MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/11/2016 gün ve 2015/219 – 2016/117 sayılı kararı onayan Daire’nin 12/11/2018 gün ve 2017/117 – 2018/6946 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davalı adına TPMK nezdinde kayıtlı “çekiç dövmesi desenli mobilya kulpu” ibareli endüstriyel tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerine sahip olmadığını ileri sürerek, davalı adına kayıtlı tasarım tescilinin iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre; davalı adına tescilli 2008/04636 numaralı Mobilya Aksesurı İçin Kulp tasarım tescil belgesinin dava dosyasına ibraz edilen web adreslerindeki ürünler ile dosya içeriğinde bulunan ürün görsellerinin davalı tasarımının yeniliğini giderici/ortadan kaldırıcı nitelikler taşıdığı, tasarım belgesinin görselindeki desenlerin tarih öncesi çağlardan beri bilinen bir maden işleme tekniği (Hammershlag) olduğu, evvelce kamuya arz edilen ürünlerden hiçbir anlamlı biçimsel farklılık taşımadıkları, yüzey karakterleri nedeniyle de bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimle bariz bir benzerlik gösterildiğinin tespit edildiği, ayırt edicilik unsurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 30/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.