Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2019/4337 E. 2020/2672 K. 08.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4337
KARAR NO : 2020/2672
KARAR TARİHİ : 08.06.2020

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1

Taraflar arasında görülen davada Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 04/10/2018 tarih ve 2018/38 E- 2018/504 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 28/06/2019 tarih ve 2018/2356 E- 2019/1356 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili adına tescilli ”Nordic”, ”Nordicproperty”, ”Nordicproperty Construction Yourcompass in Investments” ibareli markaların bulunduğunu, davalının ise ”Nth Nordic Trust Homes” ibaresini kendi adına tescil ettirdiğini, her iki markanın birbirine benzediğini ve iltibas ihtimalinin bulunduğunu, davalıya gönderdikleri ihtarname ile söz konusu ibareyi kullanmaması konusunda ihtarda bulunduklarını, davalının verdiği cevapta; tescil başvurusu yaptığını belirtmesine karşın ihtarnameye cevap tarihi itibariyle yapılmış bir başvurusunun bulunmadığını, bu nedenle davalının kötü niyetli olduğunu, davalının söz konusu markayı kullanması nedeniyle müvekkilinin marka hakkına tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne, davalının müvekkilinin marka hakkına yaptığı tecavüzün önlenmesine ve maddi sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, 1.000,00 TL maddi tazminat, 5.000,00 TL yoksun kalınan kar ve 5.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini dava etmiştir.
Davalı vekili, taraf markalarındaki esaslı unsurun ”Nordic” ibaresi olduğunu, bu kelimenin üzerinde kimsenin tekel hakkının bulunmadığını, müvekkilinin markasında ayırt edici unsurların bulunduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, 10/08/2018 tarihli bilirkişi raporunda özetle “davacı adına kayıtlı markalar ile davalı markası arasında aynılık, ayırt edilemeyecek derecede benzerlik veya ilişkilendirme ihtimali de dahil olmak üzere karıştırılma ihtimaline yol açabilecek derecede benzerlik bulunmadığı, davalının kötüniyetli olduğu iddiasının ispat edilemediği kötüniyet gerekçesi ile hükümsüz kılma şartlarının somut olayda meydana gelmediği” hususunun bildirildiği, bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu ve hükme esas alındığı, bu doğrultuda davalı marka kullanımının davacı markasına tecavüz teşkil etmediği, markanın hükümsüzlüğü ile maddi ve manevi tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.
Antalya Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına, “Nordic” kelimesi “İskandinav, Kuzey Avrupalı” anlamına gelip, herkesin kullanımına açık olmasına ve markalar arasında iltibasa neden olmamasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.