YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4686
KARAR NO : 2020/2665
KARAR TARİHİ : 08.06.2020
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 01/03/2018 tarih ve 2017/228 E- 2018/59 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 12/09/2019 tarih ve 2018/1343 E- 2019/850 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin 2016/86841 sayılı, 36, 38 ve 41. sınıflarda “VARANT AKADEMİ+Şekil” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, anılan başvurunun 2009/42231 sayılı “VARANT+Şekil” ibareli markanın ayırt edilemeyecek düzeyde benzer olduğu kanaatiyle kısmen reddedildiğini, karara itirazın YİDK kararıyla reddedildiğini, müvekkilinin ülkemizin en saygın bankalarından Türkiye İş Bankası A.Ş.’nin iştiraki olarak 1997’den beri Sermaye Piyasası Mevzuatı uyarınca aracı kurum olarak faaliyet gösterdiğini, davacının varantlara ilişkin faaliyetlerinde hakim ortağı İş Bankası A.Ş. tarafından tescil edilen 2012/30036 sayılı “İŞ VARANT” ile 2013/76814 sayılı “İŞ’TE VARANT” markasını kullandığını, “www.isvarant.com” adresli internet sitesi ile hizmet sunduğunu, “Varant Akademisi” markasıyla yatırımcılara düzenli eğitimler verdiğini, dava konusu markaların önemli derecede farklılaştığını, “VARANT” ibaresinin finansal terim olduğunu, dava konusu markalarda yer alan şekil unsurlarının farklı bulunduğunu, ayrıca davacı markasının “AKADEMİ” ibaresini de içerdiğini ileri sürerek YİDK’nın 2017-M-2984 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, reddedilen sınıflar bakımından 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi uyarınca markaların benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu markalar arasında 41.01 sınıf eğitim öğretim hizmetleri bakımından ayniyet bulunduğu, ancak dava konusu marka işaretleri arasında ayniyet/ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunmadığından 556 sayılı KHK 7/1-b maddesinin koşullarının somut olayda gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK’nın 2017-M-2984 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davalı vekilinin istinaf başvurusunun, ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve esas bakımından kanuna uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 08/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.