YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4974
KARAR NO : 2020/1573
KARAR TARİHİ : 17.02.2020
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 20/04/2018 tarih ve 2015/939 E- 2018/241 K. sayılı kararın davacı vekili ve davalılar Bera Holding A.Ş., …, …, …, … ve … vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce verilen 19/09/2019 tarih ve 2018/1438- 2019/1035 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar Bera Holding A.Ş., …, …, …, … ve … vekili tarafından istenilmekle 6100 sayılı Kanun’un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Bölge adliye mahkemesince verilen karar bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiş ise de, dosyanın yapılan ilk incelemesinde, davacı tarafça toplam 53.887,00 TL’nin faiziyle birlikte davalılardan tahsili talep edilmiş, ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulü ile, 39.067,93 TL’nin davalılar Bera Holding A.Ş, … …, …, … ve … tahsiline karar verilmiş, işbu karara karşı adı geçen davalılar ve davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
HMK’nın 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi hükmüne göre, Bölge Adliye Mahkemelerinin miktar veya değeri 40.000,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin verdiği kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz. Bu miktar, HMK’nın Ek 1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm tarihi olan 2019 yılı itibariyle 58.800,00 TL’dir.
Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, temyiz kanun yoluna başvuran davalılar aleyhine kabul edilen tutar dava tarihindeki Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden hesaplanan miktarı itibari ile karar kesin olup, temyiz kabiliyeti bulunmamaktadır. HMK’nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanun’un 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceğinden bir kısım davalılar vekilinin temyiz isteminin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar Bera Holding A.Ş, …, …, …, … ve … vekilinin temyiz isteminin miktardan REDDİNE, dava dosyasının işlem yapılmak üzere Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.